zaterdag 10 december 2016

Niet veel te melden en wat herstelwerkzaamheden

Terwijl de klas in gereedheid is gebracht voor de toetsen die gaan meewegen voor de keuze naar het voortgezet onderwijs, ben ik druk bezig met het bestuderen van alle leerlingen dossiers. Toetsen lijkt leuk, maar nog leuker is het als de stof daadwerkelijk behandeld is..


Dit jaar is het wederom een groep met veel gaten. Op verschillende gebieden veel achterstand door ... ach ... laat ik het maar bij een quilt-praatje houden.

Veel heb ik dus niet gedaan deze week. Alleen het jaarlijkse rozen-herstelklusje stond op het programma:


Door de koude dagen, wordt er veel gevraagd van dit dekentje en dan laten de roosjes op elk hoekpuntje van deze siggiequilt hier en daar los. En als je eenmaal bezig bent, lijken er steeds meer roosjes iets steviger vast te mogen.
Hij ligt nu op het oudste puberzoonbed. Zijn eigen voor mama gemaakte siggie zit er ook tussen.
Die roosjes komen extra goed vast te zitten.

woensdag 7 december 2016

Al heel lang

Voor mijn gevoel al jaren geleden en misschien is dat het ook al wel bijna zo, heb ik voor een zomervakantie blokjes voorgeknipt in een doosje liggen. Gele sterren voor de Sjaan-quilt.

Vandaag maar het laatsje blokje in elkaar gezet. Niet met de hand, maar met de machine. En dat is toch wel even andere koek, want met de machine heb je op een andere manier snijverlies. Volgens mij wel iets meer, en van dit lapje heb ik net wel of net niet genoeg stof.


Er zit voor een klein stukje niets anders op dan van kleine friemeltjes een grote friemel te maken. Dat is nog eens patchwork van de bovenste plank!


Het lijkt nu net te gaan lukken. In de 'echte' Jane-quilt zijn ook niet alle blokjes even groot, dus dat is van later zorg. Het weesblokje mag naar de familiestapel.


Als ik zo op de foto kijk, moet ik zelf ook even zoeken. Maar dat is juist leuk voor later als het blokje verdwijnt in de grote lap. Zo heeft elk blokje zijn eigen verhaaltje.

zaterdag 3 december 2016

Alles klaar voor een sjaan-dagje

Vandaag heb ik er echt zin in. De hele tafel en dag vrij voor een paar ontspannen naaimachine uurtjes. Kopje thee gezet, eerste spulletjes alvast gepakt...


Omdat ik niet alles in één keer kan verslepen, moet ik soms wel drie keer lopen.


Ehhh....wat staat naar nu op de achtergrond? Kruielbroodrooster? Grrrrrrrrrrrrrr


Puberdochter vond de tafel zo opgeruimd en dacht meteen aan een uitgebreid ontbijtje voor zichzelf.


Zo..dit is beter. Dan kan ik nu eindelijk beginnen!


Het wordt een puntje.


Het gaat zo snel, dat ik er best nog eentje kan maken


De onderkant moet eerst geappliceerd worden, maar eigenwijs als ik blijf, kan dat ook best later.


Nu even geen handwerk. Er is nog een combinatieblokje. Dan doe ik nu het naaiwerk en het appliceren (het zullen eens geen meloenen zijn, zucht) later.


Drie blokjes. Das niet slecht voor een toch nog kruimelloos keukentafel-moment. Helaas moet ik voor het avondeten wel weer alles opzij zetten of opruimen. Een klein blikje handwerkspul blijft in de huiskamer achter. Toch maar weer meloenenschijfjes vast zetten.


woensdag 30 november 2016

Tjonge

De tijd vliegt gewoon door de vingers. Er zijn weer zoveel leuke dingen te doen, dat het bloggen erbij inschiet.
Begonnen met muziekles bijvoorbeeld. Het koperen instrument met idioot veel kleppen lag al jaren te verstoffen, maar nu ben ik echt begonnen met les en wat is dat lastig. Lippen dicht, kaak naar beneden en vooral niet te veel sabbelen op het riet. Zie ginds komt de stoomboot begint steeds meer op een liedje te lijken en al wat minder op de stoomfluit van de boot zelf...


Ook het kraaltjes rijgen doe ik om de week met plezier. Het viel op dat ik zo handig was met de naald en ook het tekening lezen is niet heel ingewikkeld. Gewoon het (stik) lijntje volgen. Of je nu lapjes of kraaltjes aan elkaar plakt. Het principe blijft hetzelfde.


Deze week zijn de sterretjes aan de beurt. Voor in de boom, als broche of als kettinghanger. Het is net als het werken met hexagonnen...


....heel verslavend. In een uurtje heb je zo weer een doosje vol!

woensdag 26 oktober 2016

Of ik nog een siggie wil ruilen

Een siggie uit Duitsland van Stephanie deze keer. Het is alweer een half jaar geleden dat ik bezig was met dit project, maar het blijft leuk en de quilt is nog niet af. Dus siggies zijn nog steeds welkom!


Ik was alleen vergeten dat de vorige rij er op zijn kop opzat. Een werkje dat ik in de hoek had gegooid, maar waar ik nu niet onderuit kom. Achteruit met vriend tornmesje dan maar.


Ik maak deze quilt met een quilt-as-you-go methode, waarbij de voorkant mooi vastgenaaid word en de achterkant met de hand dicht gezet wordt.


Van de siggies maak ik eerst kleine schilderijtjes. Het geeft weer een heel ander effect dan mijn eerste siggiequilt


Ook de gekregen maverick-blokken krijgen in deze quilt een plekje.


De lap groeit langzaam. Het zijn nog siggies van 2010, die een plekje krijgen in deze deken.


Gewoon op willekeurige volgorde, met allerlei civil war restlapjes ertussen. Ik ruil nog even door tot het een tweepersoonsquilt is. Die wikkelen het beste op de bank hier beneden of achterin de auto na een veel-te-koude-kleren-voor-op-de-achterbank-feestje.

zaterdag 22 oktober 2016

Even een andere hobby

Of ik zin had in een workshop kraaltjes rijgen.



En dan zit je dan met twee hele dunne naalden. (Heel handig om te appliceren ook, dus meteen het merk genoteerd...) Kraaltje links, kraaltje rechts en dan een grote door allebei. Tot zover snap ik het nog.


De volgende les is al wat lastiger. Eerst een rondje frutten met veel gezucht en gesteun, maar daarna is het weer een herhalend patroontje: twee oprijgen, eentje naar beneden, oversteken en eentje (of twee) omhoog.


Het armbandje is in een avond af. De bruin/rood/gouden ketting heeft nog heel wat metertjes draad nodig.

Wordt vervolgd!

woensdag 28 september 2016

De Civil War weer even uitgerold

Twee blokjes kreeg ik deze keer af. Voor de sterren volgde ik het randje.



En dwars door het blokje werd het hier:


Er zijn nu 11 bokjes gedaan. Hoeveel nog? Ehhh...ik geloof dat ik die nog even niet ga tellen.